Ölmeden rüyaların kıyılarından
Sürüklendim aşkının limanlarına
Sonraları gözlerimi açtığımda
Hayran kaldım beyazlığına
Yüzünde var dert , tasa , heyecan
Bir beyaz önlük taç gibi bir saç
Ürkek bir edayla bakar
Nasıl dayanır buna can?
Gülümser kaç acıyı barındırarak
Gözleri dalgın yüzü solgun
Hayat üzmüş onu besbelli
Ses tonu ince , üzgün , yılgın
Neden üzgünsün sen hemşire?
Benim gibi yaralı mısın sen de?
Yoksa senin de mi kalp acın var
Söyle bana gönlün kimde?
Yoksa bana mı üzüldün yine
İyi misiniz diye sorarken
Gönlüm yine imkansızlarda
Seni tutkuyla kalbime dilerken
Söyleyemem hemşire derdimi
Yaşayamam artık bu kederi
Sen bana üzülme alışığım ben
Yaşadım aşkın en beterini.
