TOPH BEI FONG

Doğuştan körüm zengin bir ailede
Acınası gözler her daim üstümde
Sıkılıp kaçınca evden uzaklara
Saklandım bir dağın içinde.

Ağlarken korkudan , gururdan , üzüntümden
Bazı sesler duydum bir şey yalıyordu yüzümden
Düşmanca değildi takip ettim titreşimleri
En sonunda buldum toprak büken köstebekleri

Göremesem de onları hissettim , oradalar
Kendilerine yol açmak için toprak büküyorlar
Yardım edip birlikte açınca koridorlar
Anladım ki toprak bükmek benim kanımda var

Artık görüyordum ama başka şekilde
Öğrendim toprak bükmeyi bu dağın içinde
Geliştirdikçe kendimi dar geldi bana yurt
Katıldım turnuvaya adım artık Kör Haydut!

İri yarı güçlü fakir benim için fark etmez
Kör Haydut toprak büker yıkar geçer affetmez
Ailem beni küçük görse ne olur
Toph Bei Fong savaşından hiçbir zaman vazgeçmez.

Aldanma ufak tefek duruşuma , karşında
Attığın adımların titreşimi ayağımda
Yalan söylemeyi denesen bile
Onu da anlarım nefes alışlarında.